Staal 14+

Jongens in de schijnwerpers
Staal is een wervelende mix van dans, vechtsport, virtuoos stuntwerk en energiek gespeelde theater scènes. Je ontmoet zeven jongens in de wachtkamer van het echte leven, die geduldig wachten tot het over is, dat groeien. Om tevoorschijn te komen als echte man. Als krachtpatser, grappenmaker, carrièreman, rokkenjager, rebel of misschien gewoon als eeuwige puber.

Staal was in 2011 een pers- en publiekslieveling. “Nu al de hit van het seizoen” en “ontroerende bewegingsexplosie” aldus Trouw. “Spicy hormonenslapstick” en “een van de beste Nederlandse jongerenvoorstellingen van de afgelopen jaren” schreef De Groene Amsterdammer. Vier sterren volgens Volkskrant, Telegraaf én Vrij Nederland. En On Stage vond Staal een "verrassend frisse en humoristische testosteronbom”. 


 
Moniek Merkx over Staal
"Staal is een documentaire voorstelling over hoe jongens mannen worden. Tussen 15 en 25 jaar zijn ze in de superkracht van hun leven. Zij zijn de roekelozen, ze durven alles en hebben vaak een sterk lichaam. Maar die kracht mogen ze in het dagelijks leven nauwelijks laten zien. Ze moeten praten, overleggen en onderhandelen en tja dat vinden ze vaak nogal saai of ongemakkelijk. In Staal zijn jongens stoer, sterk en ongenaakbaar. Hun jongensachtigheid mogen ze in volle glorie inzetten. Maar ze mogen ook klungelen, niet uit hun woorden komen, hangen, onhandig en pijnlijk kwetsbaar zijn. Ze trekken wat mij betreft ook hun camouflagepak uit. Ik vraag me dan nu af of dat troostend is of eerder schaamtevol? Waarschijnlijk allebei."

Persquotes
“Alles is echt in Staal. Tenminste, zo voelt het. (…) energieke voorstelling, waarin gelachen, gevochten, geklommen, gezongen en gedanst wordt. (…) Wanneer krijg je nou de kans om schaamteloos in de breinen te mogen kijken van zeven stoere mannen?” (Telegraaf ****)

Volkskrant (****)

"De acteurs doen met zichtbaar plezier datgene waarvoor ze in de wieg zijn gelegd (...) De wervelende montage bestaat uit geïmproviseerde teksten en spel dat vooral een oermannelijke fysieke kracht uitstraalt, knap gechoreografeerd door Jakop Ahlbom." (NRC ***)

“Nu al de hit van het seizoen (…) ontroerende bewegingsexplosie (…) Regisseur Moniek Merkx maakte een wervelende mix van dans, vechtsport, virtuoos stuntwerk en energiek gespeelde theaterscènes.” (Trouw)

“Staal is op een meanderend-improviserende manier 'gescript', wat de authenticiteit van ook de meligste grappen in stand houdt, de sterkere grappen en vondsten zijn zonder meer voltreffers. (…) sterke staaltjes martiale vechtsport, acrobatiek, fysiek acteren op hoog niveau, spicy hormonenslapstick. (..) Moniek Merkx, de moeder van Theatergroep Max, heeft kortom met haar zeven jochies en haar vaste muzikale rechter-duizendpoot Van Brakel in Staal een van de beste Nederlandse jongerenvoorstellingen van de afgelopen jaren gemaakt.” (De Groene Amsterdammer)

"Juist in de stiltes en de kleine verschuivingen wordt hier een groot verhaal verteld. Staal is een antropologische studie naar het verschijnsel van de jongen die op weg is een man te worden. En als de acteurs uiteindelijk alle zeven een net herenkostuum aantrekken, besef je dat de schijnbaar rommelige montagevoorstelling eigenlijk een meeslepende opbouw heeft." (Vrij Nederland ****)

"Verrassend frisse en humoristische testosteronbom, die geregeld explosieve momenten heeft". (…) “Deze productie van Moniek Merkx zit boordevol schitterende impressies, is actueel (…) en verveelt geen moment. Dit is niet in de laatste plaats verdienste van de charismatische cast.” (On Stage)

“Staal is een heerlijke, energieke, grappige, gevoelige voorstelling voor jong en oud.” (Theaterjournaal)